วันที่ 12 ก.ย 52 แร้วน่ะ
มันเปงเวลาที่เร็วมากมาย
ซึ่ง ณ ตอนนี้เทอคงรู้แร้วสิเน้อ
ว่าฉานน่ะเปงผู้หยิ่งหญิงที่ชั่งเอาแต่จัย ขี้งอน โกรธง่ายแต่ม่ายหายเร็วน่ะ
แต่มันเปงตัวก็ฉานที่เค้าเรียนว่าสันดานน่ะ
ฉานเข้าจัยว่าเทอรับฉานดั้ย
เพราะเราผ่านอุปสรรคมาดั้ยกาน
ขอบคุึณน่ะที่เทอคอยอยู่เคียงข้าง
ขอบคุณสำหรับคำพูดที่คอยปลอบ
ขอบคุณสำหรับความรักที่ฉานม่ายเคยดั้ยเจอมาก่อน
ถ้าวันนั้นเราม่า่ยดั้ยเจอกัน
ฉานคงเสียจัยป่ายตลอดชีวิต
อ้อแต่ ณ ตอนนี้เพ่ๆๆค่ะหนูอยากป่ายทะเล ทะเล๊
รีบเก็บตังน่ะเค้าจะเปงกำลังจัยให้น่ะตัวเอง ..................
งานยุ่งวะ